Το 1888 στο Πλωμάρι ο Δημήτρης Γιαμουγιάννης, συνεχίζοντας την ναυπηγική παράδοση κατασκευάζει ξύλινα σκάφη από ντόπια ξυλεία πεύκου. Με τρεις-τέσσερις βοηθούς, περιδιάβαιναν πλαγιές από το Ακράσι μέχρι το Καραγάτσι για να διαλέξουν, να κόψουν και να μεταφέρουν ξύλα θαλάσσιας πεύκας που ήταν κατάλληλα για να σκαρώσουν τα τρεχαντήρια, τις βάρκες, τα περάματα.
Οι παραγγελίες άρχισαν να πληθαίνουν, καραβοκύρηδες επισκέπτονται τον ταρσανά του Γιαμουγιάννη για να συμφωνήσουν σε παραγγελίες σκαφών από βάρκες μέχρι τρικάταρτα ιστιοφόρα.

Τα εμπορικά σκάφη που ναυπηγούνται στην ανατολική Μεσόγειο κατά το τέλος του 18ου αιώνα και μέχρι σχεδόν τα μέσα του 19ου αιώνα είναι κυρίως ιστιοφόρα λόγω ευνοϊκών συνθηκών για την ανάπτυξη του εμπορίου.

Αν και οι ναυπηγήσεις ξύλινων σκαφών δεν σταμάτησαν, τα σημάδια μαρασμού γίνονται αισθητά στο τέλος του 19ου αιώνα. Πάντως την περίοδο αυτή στον ταρσανά Γιαμουγιάννη κατασκευάζονται αρκετά σκάφη όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες, τα συμβόλαια ανάθεσης εργασιών κ.τ.λ.

Η τέχνη και τα μυστικά της ξυλογλυπτικής από το Δημήτριο Γιαμουγιάννη μεταδίδονται στα παιδιά του Κώστα & Ιωάννη Γιαμουγιάννη. Ο σημερινός κάτοχος της επιχείρησης Δούκας Γιαμουγιάννης, εγγονός του Δημητρίου Γιαμουγιάννη και γιος του Κώστα Γιαμουγιάννη, συνεχίζοντας την τέχνη του παππού του, κατασκευάζει ξύλινα σκάφη, τρεχαντήρια, αλιευτικά, λέμβοι κ.τ.λ.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι πολλά από τα εργαλεία που χρησιμοποιούσε ο Δημήτρης Γιαμουγιάννης υπάρχουν και σήμερα στο νέο κτίριο του Δούκα Γιαμουγιάννη και κοσμούν τους τοίχους του νεόδμητου κτιρίου: μισομόδελα, σχέδια σε χαρτιά υπό κλίμακα, "χνάρια" σε χαρτί και ξύλο υπό κλίμακα 1/1 κατασκευαστικά σκίτσα, μυστικοί γεωμετρικοί κώδικες (μυστικά επαγγέλματος) και εργαλεία όπως πλάνες, "πισκί", σκεπάρνια ειδικά, τρυπάνια, μεγαλοτρύπανα, κατούνες, προκοτρύπανα, σκαφιδορόκανα, ματσόλες κ.τ.λ.

Τα σημερινά εργαλεία βέβαια σε συνδυασμό με το νέο κτίριο είναι σίγουρο ότι θα βοηθήσουν τον νέο εμπειροτεχνίτη ναυπηγό στην συνέχιση της παράδοσης.